Τώρα, προσπαθώ να θυμηθώ πότε ήταν η τελευταία φορά που του έκανα ένα δώρο. Πρέπει να έχουν περάσει τουλάχιστον επτά χρόνια. Κανά πουκάμισο θα ήταν, χωρίς κάρτα αλλαγής, που δεν θα του πήγαινε κιόλας. Αλήθεια, έχουν καμία αξία τα δώρα; Δεν θα' ταν πιο λογικό ή και πιο εύκολο να πούμε απλά στον άλλον πώς αισθανόμαστε; Να του πω δηλαδή του κολλητού μου, έτσι απλά, ότι τον αγαπώ;
Όχι βέβαια, τρελός είσαι; Το δώρο θα δώσουμε. Και μεταξύ μας, το δώρο είναι όλα τα λεφτά. Και ο κολλητός μου, όλα τα λεφτά είναι κι εκείνος.
Σιγά ρε μια χαρά καταλήξαμε σε κάτι που μας εκφράζει, μην είσαι τόσο απαξιωτικός... Στο κάτω κάτω ο άνθρωπος ήθελε ένα δώρο διαχρονικό που να του θυμίζει την φιλία μας, την αγάπη μας... και αυτό του προσφέρουμε.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο πως καλατήξαμε είναι δικό μας θέμα, το σημαντικό είναι ότι τελικά παρά τις δυσκολίες και αψιμαχίες, βρέθηκε η χρυσή τομή...
΄Ελα Divani... Divanaki...ξερνάς τα σχόλια θαυμασμού για τα προτεινόμενα δώρα, τις ευχαριστίες επειδή ασχοληθήκατε εντατικά με το θέμα. Τα δώρα έχουν πολλή αξία.... απλώς η φιλία όπως και η αγάπη θέλουν φροντίδα, αφοσίωση και μία δόση αυτοθυσίας... ιδού... το δώρο είναι όλα τα λεφτά!
ΑπάντησηΔιαγραφήΜπαμπάα, μπαμπάαα, μπαμπάααα, δεν ακούς ;
ΑπάντησηΔιαγραφήΤι λές καλέ, τα δώρα είναι ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ.
To megalitero doro pou malon den skeftiame pote mipos einai i parousia mas konda sto kolito mas stin pio efxaristi stigmi ts zois tou??
ΑπάντησηΔιαγραφήPandos ego ean imoun o kolitos mas tha mou eftane afto kai sigoura ligo apo tin agapi mas. ok gia na min fanoume kai toso romandikoi kai ena doraki pou na mas thymatai kai aftos den tha einai kai toso asximo...